Restaurant Contrast

 

Welkom bij Restaurant Contrast Tournebride 35 - Lanaken - T +32(0)496 207355
 
U bent nu hier: Home - achter de schermen - bordeaux en primeur

bordeaux en primeur

bordeaux en primeur

ieder jaar is er een nieuwe druivenoogst en worden nieuwe wijnen gemaakt. Of ze goed zijn? Dat weet je pas een jaar later en dan nog niet zeker...

  • meer informatie

    Ieder jaar is er een druivenoogst. Van de opbrengst maak je wijn. Lekker weer, lekkere wijn. Soms is het leven simpel, maar voor de wijnboer nooit, want schijn bedriegt!

     

    Het is nog net geen zomer en we zijn in de Bordeaux bij een van de top grand cru châteaux. Premier cru, deuxième cru of verder, het is niet zo belangrijk. De indeling stamt uit 1855 en werd destijds gebaseerd op prijs, dus niet perse een afspiegeling van kwaliteit. Sindsdien is de kwalificatie van een wijnhuis pas twee keer gewijzigd. Nog nooit is er een grand cru bijgekomen. Tegenwoordig zijn de eisen nog altijd onveranderd hoog. Bordeaux grand cru is de onbetwiste wereldtop.

     

    Iedereen is hier aan de linker oever van de Gironde druk met de druiven. Het gesprek van de dag is natuurlijk het weer en de invloed wat dat heeft op de druiven. Of dit jaar een goed wijnjaar gaat worden? Het is alsof je in Lanaken door de Stationsstraat loopt en over de wegenwerken spreekt. Iedereen heeft een mening, uiteindelijk zal het prachtig worden, maar nooit goed genoeg voor iedereen.

    Enfin, het weer is dus belangrijk, maar de insiders weten beter; Er zijn geen goede en slechte jaren. Ze zijn goed of complex. De wijnmakers produceren geen slechte wijn. Kost het veel, of heel veel moeite om een topwijn te maken, dat is de relevante vraag.

    Het is nu niet het heden wat telt. Belangrijk is wat vorig jaar gebeurde. Vandaag komt namelijk de oogst van afgelopen jaar op de markt. Ondanks dat deze dag zeker in de top drie van belangrijke dagen in de Bordeaux hoort, de hele streek overspoeld is door wijnminnende hotshots, liggen alle belangrijke factoren die de dag gaan bepalen al ver achter ons. Nu, na een maand of zeven hard werk en veel geduld is er eindelijk iets zinnigs te zeggen over de potentie van de oogst van vorig jaar oktober. Oktober!? Jazeker, oogst in oktober. 2016 was namelijk, na het absolute topjaar 2015, een complex jaar. Door de zachte winter begonnen de druiven al vroeg te groeien. Veelbelovend, maar het voorjaar werd drijfnat. Schimmels lagen op de loer en het was alle hens aan dek om de meeldauw, een van de grootste vijanden van de wijnboer, van de stokken te houden. Opluchting en rust kwam in de milde, droge zomer. Maar door de matige zon namen de druiven hun tijd om te rijpen. Het was pas in de eerste dagen van oktober dat de smaak en rijpheid hun hoogtepunt bereikten en de plukkers de wijngaard in werden gedirigeerd.

     

    Terug naar de dag van vandaag, want de wijnhandelaren zijn volop aan het proeven. Leidend in deze operatie zijn een aantal vooraanstaande critici zoals Robert Parker. Zij proeven wijn en geven punten op een schaal van 0-100. De bevindingen worden gepubliceerd en hebben zo'n grote invloed op wijnkopers dat geruchten gaan dat er in ieder zichzelf respecterend huis een 'Parkervat' te vinden is. Hierin zou dan de beste wijn, gemaakt uit het beste gedeelte van de wijngaard zitten. De belangen zijn groot, controles door de IANO, de Franse federale keuringsdienst, zijn dat ook.

     

    We proeven en genieten. Dit is wat de Fransen noemen 'raison d'être'. Kwaliteit is top, omschrijving lyrisch, de prijs zal, zoals gebruikelijk, wel weer wat oplopen ten opzichte van de voorgaande jaargangen. 

     

    Op basis van de verkopen van vorig jaar worden de importeurs verschillende aantallen flessen toegewezen. Die mogen ze afnemen en verder verkopen in hun afgebakend gebied. Vanaf nu is er dus voor ons, simpele restaurateurs, de mogelijkheid om de wijn 'en primeur' te kopen. Veel speculanten proberen hun slag te slaan, een goede fles Bordeaux kan, mits opgeslagen in een goede kelder, een prima investering zijn.

    In tegenstelling tot wat men zou verwachten is het alles behalve afrekenen en meenemen. De wijnboer laat zijn pasgeborene voorlopig absoluut niet buiten zijn zicht, sterker; de wijn is nog niet eens gebotteld maar ligt nog in de eiken vaten in de kelders van het château. Het afrekenen komt aan de orde, maar het leveren zal nog op zich laten wachten. Over drie jaar krijgen we pas iets in handen. Tot die tijd zullen de tannines verzachten, het fruit ontsluiten en de wijn haar evenwicht vinden. Drinken? over 15 tot 20 jaar. Om in de termen van de wegenwerken in Lanaken te blijven: "Goed werk heeft tijd nodig, nog even geduld aub".